اجرای کشاورزی حفاظتی در ۹هزار هکتار از اراضی هرمزگان

دبیر کارگروه کشاورزی حفاظتی سازمان جهاد کشاورزی هرمزگان، توسعه عملیات حفاظتی را راهکاری مهم برای مدیریت منابع آب و خاک و پایداری تولید دانست و گفت: تاکنون ۸ هزار و ۶۰۰ هکتار از اراضی استان به روش کم‌خاک‌ورزی و بیش از ۳۰۰ هکتار به روش کشت مستقیم زیر پوشش این شیوه‌های کشاورزی قرار گرفته است.

به گزارش هرمزگان گویا،غلامرضا شریفی با اشاره به محدودیت منابع آبی، شوری آب و خاک، فرسایش خاک، گرمای هوا و کاهش ماده آلی خاک اظهار کرد: شرایط اقلیمی و محدودیت‌های منابع پایه در هرمزگان، ضرورت حرکت به سمت روش‌های پایدار تولید را دوچندان کرده است و کشاورزی حفاظتی می‌تواند با کاهش هزینه‌های تولید و بهبود وضعیت خاک، نقش مؤثری در افزایش بهره‌وری بخش کشاورزی داشته باشد.

وی افزود: کاهش مصرف سوخت و نیروی انسانی، مدیریت مصرف آب و سموم، حفظ ساختمان خاک و کاهش فرسایش از مهم‌ترین مزایای کشاورزی حفاظتی است. دستیابی به این اهداف، علاوه بر استفاده از روش‌های مناسب کشت، به آموزش بهره‌برداران، تأمین تجهیزات مورد نیاز و استمرار اجرای این شیوه در مزارع وابسته است.

دبیر کارگروه کشاورزی حفاظتی سازمان جهاد کشاورزی هرمزگان، با تشریح اقدامات انجام‌شده در استان گفت: با تعیین کارشناسان تخصصی و برگزاری کارگاه‌های آموزشی متعدد با استفاده از مربیان بومی، آموزش‌های لازم به کارشناسان و بهره‌برداران ارائه شده و این اقدامات به اجرای کم‌خاک‌ورزی در ۸ هزار و ۶۰۰ هکتار و کشت مستقیم در بیش از ۳۰۰ هکتار از اراضی کشاورزی استان منجر شده است.

وی با بیان اینکه بیشترین سطح اجرای کم‌خاک‌ورزی و کشت مستقیم در شهرستان‌های حاجی‌آباد، رودان، میناب و بستک قرار دارد، افزود: کشاورزی حفاظتی در هرمزگان سابقه دارد، اما اجرای اصولی و هدفمند آن از سال ۱۳۸۶ آغاز شده است. در برخی شیوه‌های سنتی کشت، مانند کشت کنجد، عملیات خاک‌ورزی انجام نمی‌شود، با این حال برای دستیابی به نتایج مطلوب باید اصول علمی کشاورزی حفاظتی به‌صورت کامل رعایت شود.

دبیر کارگروه کشاورزی حفاظتی سازمان جهاد کشاورزی هرمزگان با اشاره به اصول سه‌گانه این روش شامل حداقل خاک‌ورزی، تنوع در تناوب زراعی و مدیریت مزرعه تصریح کرد: اجرای صحیح این اصول به استفاده از ادوات مناسب نیاز دارد؛ به‌طوری‌که در کشت مستقیم باید از دستگاه‌های مخصوص این روش و در کم‌خاک‌ورزی از تجهیزاتی مانند چیزل و خاک‌ورز مرکب استفاده شود.

 همچنین تجهیز دستگاه‌های برداشت به کاه‌خردکن و ساقه‌خردکن برای مدیریت مناسب بقایای گیاهی اهمیت دارد.

شریفی، هزینه بالای ادوات، نیاز به آموزش تخصصی، ضرورت تغییر نگرش کشاورزان، مدیریت بقایای گیاهی، تأمین انگیزه‌های مالی و لزوم پشتیبانی مستمر کارشناسان را از مهم‌ترین چالش‌های توسعه کشاورزی حفاظتی عنوان کرد و گفت: نتایج این روش در کاهش هزینه‌های تولید، بهبود کیفیت خاک و افزایش بهره‌وری زمانی نمایان می‌شود که اجرای آن در چندین سال متوالی ادامه یابد. توسعه این رویکرد می‌تواند به حفظ منابع آب و خاک و پایداری تولید محصولات کشاورزی در هرمزگان کمک کند.